polish conjugation

MÓWIĆ - POWIEDZIEĆ

mówić po polsku; mówić długo, głośno, wolno; powiedzieć prawdę, powiedzieć coś komuś -acc+ dat.

PRESENT PAST PERFECTIVE FUTURE PERFECTIVE IMPERATIVE PERFECTIVE IMPERATIVE IMPERFECTIVE
S
I
N
G
U
L
A
R

1. mówię
2. mówisz
3. on/ona/ono mówi

1. powiedziałem/ powiedziałam
2. powiedziałeś/ powiedziałaś
3. on powiedział
    ona powiedziała

    ono powiedziało

1. powiem
2. powiesz
3. on/ ona/ ono powie

1. -------------
2. powiedz!
3. niech pan/ pani powie!

1. ----------------
2. (nie) mów!
3. niech pan/ pani (nie) mówi!

P
L
U
R
A
L

1. mówimy
2. mówicie
3. oni/ one mówią

1. powiedzieliśmy/ powiedziałyśmy
2. powiedzieliście/ powiedziałyście
3. oni powiedzieli/ one powiedziały

1. powiemy
2. powiecie
3. oni/ one powiedzą

1. powiedzmy!
2. powiedzcie
3. niech państwo powiedzą!

1. (nie) mówmy!
2. (nie) mówcie!
3. niech państwo (nie) mówią!

  PAST IMPERFECTIVE FUTURE IMPERFECTIVE  
S
I
N
G
U
L
A
R
 

1. mówiłem/ mówiłam
2. mówiłeś/ mówiłaś
3. on mówił/ ona mówiła

   ono mówiło

1. będę mówił/ a
2. będziesz mówił/ a
3. on będzie mówił
    ona będzie mówiła

    ono będzie mówiło

jest również możliwa opcja:
   
dę  
Będziesz  
Będzie  
  + mówić
Będziemy  
Będziecie  
dą  
 
P
L
U
R
A
L
 

1. mówiliśmy/ mówiłyśmy
2. mówiliście/ mówiłyście
3. oni mówili
    one mówiły

1. będziemy mówili/ mówiły
2. będziecie mówili/ mówiły
3. oni będą mówili
    one będą mówiły