polish conjugation

UMAWIAĆ - UMÓWIĆ (SIĘ)

[kogoś, coś, koleżankę, szefa, dziecko, wizytę, spotkanie, sprawę + acc., na coś, spotkanie, koncert, kolację + acc., umówić się z kimś, kolegą, nauczycielką, znajomym + instr., co do czegoś, ceny, honorarium + d.]

PRESENT PAST PERFECTIVE FUTURE PERFECTIVE IMPERATIVE PERFECTIVE IMPERATIVE IMPERFECTIVE
S
I
N
G
U
L
A
R

1. umawiam (się)

2. umawiasz (się)

3. on/ ona/ ono umawia (się)

1. umówiłem/ umówiłam (się)

2. umówiłeś/ umówiłaś (się)

3. on umówił (się)

    ona umówiła (się)

    ono umówiło (się)

1. umówię (się)

2. umówisz (się)

3. on/ ona/ ono umówi (się)

1. --------------

2. umów (się)!

3. niech pan/ pani umówi (się)!

1. ---------------

2. (nie) umawiaj (się)!

3. niech pan/ pani (nie) umawia
    (się)!

P
L
U
R
A
L

1. umawiamy (się)

2. umawiacie (się)

3. oni/ one umawiają (się)

1. umówiliśmy/ umówiłyśmy
    (się)

2. umówiliście/ umówiłyście
    (się)

3. oni umówili (się)

    one umówiły (się)

1. umówimy (się)

2. umówicie (się)

3. oni/ one umówią (się)

1. umówmy (się)!

2. umówicie (się)!

3. niech państwo umówią (się)!

1. (nie) umawiajmy (się)!

2. (nie) umawiajcie (się)!

3. niech państwo (nie)
    umawiają (się)!

  PAST IMPERFECTIVE FUTURE IMPERFECTIVE  
S
I
N
G
U
L
A
R
 

1. umawiałem/ umawiałam (się)

2. umawiałeś/ umawiałaś (się)

3. on umawiał (się)

    ona umawiała (się)

    ono umawiało (się)

1.będ ę  umawiał/ -ła (się)

2. będziesz umawiał/ -ła (się)

3. on będzie umawiał (się)

    ona będzie umawiała (się)

    ono będzie umawiało (się)

jest również możliwa opcja:
dę  
Będziesz  
Będzie  
  + umawiać (się)           
Będziemy  
Będziecie  
dą  
 
P
L
U
R
A
L
 

1. umawialiśmy/ umawiałyśmy
   (się)

2. umawialiście/ umawiałyście
    (się)

3. oni umawiali (się)

    one umawiały (się)

1.będziemy umawiali/ -ły (się)

2. będziecie umawiali/ -ły (się)

3. oni będą  umawiali (się)

    one będą umawiały (się)