polish conjugation

UPADAĆ - UPAŚĆ

[na kogoś, na coś, na ziemię, na kanapę, na pasażera, na podłogę + acc, upaść na głowę, nisko upaść, upaść na duchu, upaść przed kimś na kolana]

PRESENT PAST PERFECTIVE FUTURE PERFECTIVE IMPERATIVE PERFECTIVE IMPERATIVE IMPERFECTIVE
S
I
N
G
U
L
A
R

1. upadam

2. upadasz

3. on/ ona/ ono upada

1. upadłem/ upadłam

2. upadłeś/ upadłaś

3 on upadł

   ona upadła

   ono upadło

1. upad

2. upadniesz

3. on/ ona/ ono upadnie

1. -------------

2. upadnij!

3. niech pan/ pani upadnie!

1. -------------

2. (nie) upadaj!

3. niech pan/ pani (nie) upada!

P
L
U
R
A
L

1. upadamy

2. upadacie

3. oni/ one upadają

1. upadliśmy/ upadłyśmy

2. upadliście/ upadłyście

3. oni upadli

   one upadły

1. upadniemy

2. upadniecie

3. oni/ one upad

1. upadnijmy!

2. upadnijcie!

3. niech państwo upadną!

1. (nie) upadajmy!

2. (nie) upadajcie!

3. niech państwo (nie) upadają!

  PAST IMPERFECTIVE FUTURE IMPERFECTIVE  
S
I
N
G
U
L
A
R
 

1. upadałem/ upadałam

2. upadałeś/ upadałaś

3. on upadał

   ona upadała

   ono upadało

1. będę  upadał/ a

2. będziesz upadał/ a

3. on będzie upadał

    ona będzie upadała

    ono będzie upadało

jest również możliwa opcja:
Będę  
Będziesz  
Będzie  
  + upadać
Będziemy  
Będziecie  
Będą  
 
P
L
U
R
A
L
 

1. upadaliśmy/ upadałyśmy

2. upadaliście/ upadałyście

3. oni upadali

   one upadały

1. będziemy upadali/ upadały

2. będziecie upadali/ upadały

3. oni będą  upadali

    one będą  upadały